Beau van Erven Dorens

Hai vrienden,

Het einde van 2011 was geweldig, met een speciale aflevering van De Wereld van Beau, over De Oudejaarsconference. Er keken, met de herhaling erbij, ongeveer 600.000 mensen, en dat hadden er van mij wel wat meer mogen zijn, maar al met al was het een geweldige ervaring. Ik ben trots op de vorderingen die ik in zo’n korte tijd heb geboekt en ben de mensen die mij hebben geholpen zeer dankbaar. Voorop mijn medetekstschrijvers Bob Maclaren (tevens regisseur) en Bram van der Velde en natuurlijk mijn compagnon bij Park Lane, Willem Brom. Zonder hen was het helemaal niets geworden. Uiteraard kan ik niet tippen aan de grootmeesters zoals Youp en Freek, maar ik heb mijn best gedaan. Hier kun je de conference terugkijken (En als je geen zin hebt in de aanloop, dan kun je er natuurlijk ook doorheen spoelen tot de conference begint:

De Wereld van Beau: Oudejaarsconference

2012 is behoorlijk heftig begonnen, met een aanval van Verlinde, die een verzonnen stuk van een columnist van Metro over mijn oudejaarsconference napraatte. Verlinde was overigens niet de enige die het verhaal geloofde. Heel wat kranten en bladen hebben het nadien overgenomen en écht niet alleen de pulpbladen. Het bewijst maar weer wat een kul er allemaal in de media verschijnt. Met één telefoontje hadden ze kunnen checken dat het allemaal onzin was.

Hier het verhaal van Verlinde bij Q-music op 3 januari 2012…    Verlinde gaat er lekker tegenaan

En hier zijn excuses, een dag later (onder druk van de persdienst van SBS uiteraard)   En heeft weer spijt…

Tja, het leed is natuurlijk al gedaan en zo heeft de columnist van Metro behoorlijk wat schade aangericht, met de hulp van Verlinde. Maar wat moet ik ermee? Hij deed hetzelfde met mijn roman Pijn, in 2008. Op de dag dat het boek uitkwam, confronteerde hij mij met een Franse schrijver die zei dat ik zijn boek had overgeschreven. Ik vond dat behoorlijk knap, dat de man mijn boek had gelezen, in het Frans, een dag voordat het in Nederland uitkwam. Klopte allemaal geen moer van, was met één telefoontje te checken geweest. Verlinde heeft onder dreiging van mijn advocaat alles moeten intrekken etcetera, maar wat helpt het? Die man is onverbeterlijk. Het is water under the bridge en ik ga vrolijk verder. Natuurlijk ben ik ook niet de makkelijkste. En dat spijt mij echt niet. Ik kom op voor mijzelf en als mij een streek geleverd wordt, dan spring ik erop. Misschien dat ik soms wat te woest tekeer ga. Daar heb ik dan wel weer spijt van hahaha.

Het is nu zondag 8 januari en ik heb vandaag heerlijk de halve marathon van Egmond gelopen (1:46:35) en vanaf morgen ga ik weer vol aan de slag met de volgende zes afleveringen van De Wereld van Beau. Hier een klein voorproefje…

voorproefje DWVB seizoen 2

Toedeloe en o ja ik heb de reacties uitgezet, want ik kom er helaas niet aan toe om iets te beantwoorden. Sorry!

Beau

PS: Hier mijn laatste column voor Het Parool

Park

(Parool, zaterdag 7 januari 2012)

De sneeuw valt, de haard brandt, de drank vloeit; vakantie est. Ik zit op de bank in een Italiaanse berghut, het glas Grappa leunt wulps tegen mijn heup en ik lees Park, de nieuwe circulaire van de grachtengordel. ‘De journalistieke glossy’ luidt de ondertitel van het blad. Waarom zou je dat erbij zetten? Wat betekent het eigenlijk, journalistieke glossy? Febo meets Okura? Waarom moet ik daar als lezer over nadenken? Who gives a fuck?

Rustig. Slokje nemen.

In één oogopslag valt de gelijkenis met Vanity Fair op, de beste glossy op aarde. Het lettertype, het formaat, de opmaak en de inhoud, met eerst tientallen plakboekpagina’s vol hippe rommelstukjes en dan de lange reportages en interviews met veel aandacht voor de fotografie. Mag je die formule zo klakkeloos stelen? Van mij mag het. Als alle bladen moeten stoppen die van Linda. hebben gejat, dan zijn de schappen morgen leeg.

Op de cover Sophie Hilbrand en Theo Maassen. Als je het blad vanwege dit tweetal zou kopen, wat toch het idee van een cover is, kom je bedrogen uit, want zij figureren slechts in een fotoreportage. Je leert niets over ze. Waarom zet je ze dan zo prominent op je allereerste cover? Terwijl je in hetzelfde blad een schitterend en onthullend interview hebt van Wilfried de Jong met Matthijs van Nieuwkerk, Mister TV? Met fotografie van niemand minder dan Anton Corbijn? Hoe dom kun je zijn?

Rustig Beau. Slokje nemen. Wat hadden we nou afgesproken? Het is niet meer: ‘Zoek de fout.’ Zo Nederland anno 2011. Zie het licht!

Pieter Webeling maakte een heerlijk artikel over Monique van der Ven, een stuk waar je elke vezel van wil opnemen, met van die fotocollages die niet ophouden. Peter Buwalda zoekt judoka Willem Ruska op en dan dat interview van De Jong met Van Nieuwkerk. Drie stukken om van te smullen. Geen slechte oogst. Dat alle mensen in Park, medewerkers en geïnterviewden, uit hetzelfde ei komen, neem ik voor lief. Dit keer.

Goed zo Beau. Braaf.