Beau van Erven Dorens

‘Onze leiders verhouden zich tot de democratie als een priester die al zestig kinderen heeft misbruikt tot het celibaat.’ Aldus Arnon Grunberg gisteren, in alweer een meesterlijke aflevering van zijn dagelijkse column in De Volkskrant. Hij schrijft dit vanwege de weifelende houding van het Westen ten opzichte van de opstand in Egypte. Onze machthebbers blijven stilletjes afzijdig totdat de winnaar opstaat, president Mubarak of oppositieleider ElBaradei. Intussen zorgt het Westen er nauwkeurig voor geen van beide kampen te beledigen of al te streng aan te spreken.
De politiek als bordeel.
Als minister van buitenlandse zaken Uri Rosenthal een echte vent was dan had hij zich natuurlijk allang namens Nederland uitgesproken voor democratie in Egypte en dus uitdrukkelijk tegen Mubarak, op wiens voorhoofd al decennia in koeienletters DICTATOR staat. In plaats daarvan komen er uit Den Haag enkel pruttelende eufemismen over ‘noodzakelijke hervormingen.’ Door iets niet te zeggen, of half, spreek je je even goed uit. Het is een oorverdovend zwijgen.
Dat deze huichelachtige praktijken niet altijd onder de radar blijven, blijkt wel uit de affaire rond de Nederlandse-Iraanse Zahra Bahrami. Zij werd afgelopen zaterdagnacht in Iran opgehangen, terwijl de Iraanse ambassadeur in Den Haag even tevoren had gezegd dat de rechtszaak nog niet voorbij was. Uri Rosenthal liet weten er alles aan gedaan te hebben om de executie te voorkomen (‘op alle niveaus’), maar heeft niet eens de moeite genomen om de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken te bellen. Zahra Bahrami zat sinds december vast, maar een kattebelletje naar Teheran zat er niet in. Rosenthal verwijt het Iraanse regime nu ‘onbetrouwbaarheid’. Mag ik even een teiltje?
Geconfronteerd met deze blunder, antwoordde de minister: ‘Ik zit er persoonlijk mee, wat dacht u?’ Het deed mij denken aan de uitspraak van Tony Hayward, de voormalige topman van BP, na de olieramp in de Golf van Mexico: ‘I want my life back.’
Zahra Bahrami zit er niet meer mee. Zij is dood. Misschien is men aan de top van het ministerie van buitenlandse zaken toe aan noodzakelijke hervormingen.